Coś się zmieniło: gorzej śpisz, częściej się martwisz, trudniej Ci się skupić albo jedzenie zajmuje Ci więcej myśli niż kiedyś. Nie wiesz jednak, czy to „tylko gorszy czas”, czy już powód, żeby z kimś porozmawiać. Na takie pytanie dobrze odpowiada krótki test przesiewowy. Przygotowaliśmy sześć darmowych testów. Zajmują od 1 do 3 minut, są anonimowe i nie wymagają zakładania konta.
Najkrócej
- Test przesiewowy podpowiada, czy warto omówić objawy ze specjalistą. Nie stawia diagnozy.
- Używamy wyłącznie uznanych kwestionariuszy (PHQ-9, GAD-7, ASRS, SCOFF, WHO-5, AUDIT), z oryginalnym kluczem punktacji.
- Wynik widzisz od razu. Odpowiedzi nie są nigdzie wysyłane ani zapisywane — liczy je Twoja przeglądarka.
- Pod wynikiem znajdziesz link do specjalistów, którzy zajmują się danym obszarem.
Sześć darmowych testów
| Test | Co sprawdza | Pytania |
|---|---|---|
| Test na depresję (PHQ-9) | Nastrój, energię, sen, apetyt i koncentrację w ostatnich dwóch tygodniach | 9 |
| Test na lęk uogólniony (GAD-7) | Niepokój, zamartwianie się i napięcie w ostatnich dwóch tygodniach | 7 |
| Test na ADHD u dorosłych (ASRS v1.1) | Trudności z organizacją, pamięcią o obowiązkach i nadmierną aktywnością w ostatnich 6 miesiącach | 6 |
| Test na zaburzenia odżywiania (SCOFF) | Relację z jedzeniem, wagą i ciałem | 5 |
| Test samopoczucia (WHO-5) | Ogólne samopoczucie — dobry pierwszy krok, jeśli nie wiesz, od czego zacząć | 5 |
| Test na picie alkoholu (AUDIT) | Czy obecny sposób picia jest bezpieczny, ryzykowny czy szkodliwy | 10 |
Czym jest test przesiewowy?
Test przesiewowy to krótki kwestionariusz, który ma szybko wyłapać osoby, u których warto przyjrzeć się objawom dokładniej. Specjaliści używają takich narzędzi na początku konsultacji, w gabinetach lekarzy rodzinnych i w badaniach naukowych. Ich zaletą jest prostota: kilka pytań, jasny klucz punktacji i progi opracowane na dużych grupach ludzi.
Ta prostota ma swoją cenę. Test nie zna Twojej historii, zdrowia, przyjmowanych leków ani sytuacji życiowej. Nie odróżni też objawów depresji od na przykład skutków niedoczynności tarczycy czy przewlekłego niewyspania. Dlatego wynik testu to sygnał „warto porozmawiać” albo „na razie nic nie wskazuje na problem” — nigdy rozpoznanie.
Jak czytać wynik?
- Wynik niski nie oznacza, że Twoje trudności są nieważne. Jeśli coś Ci przeszkadza w codzienności, możesz o tym porozmawiać ze specjalistą niezależnie od punktów.
- Wynik podwyższony nie oznacza, że „masz” depresję, ADHD czy zaburzenie odżywiania. Oznacza, że Twoje odpowiedzi są podobne do odpowiedzi osób, u których specjalista potwierdzał trudność — i że warto to sprawdzić.
- Wynik możesz pokazać na konsultacji. Dla psychologa, psychoterapeuty czy lekarza to dobry punkt wyjścia do rozmowy.
- Test możesz powtórzyć za kilka tygodni, żeby zobaczyć, czy coś się zmienia. Większość pytań dotyczy ostatnich dwóch tygodni.
Do kogo iść z wynikiem?
Przy nastroju, lęku i samopoczuciu dobrym pierwszym krokiem jest psycholog lub psychoterapeuta. Przy podejrzeniu ADHD diagnozę prowadzi psychiatra albo psycholog, który specjalizuje się w diagnozie dorosłych. Przy trudnościach z jedzeniem warto szukać osoby z doświadczeniem w zaburzeniach odżywiania — psychologa, psychoterapeuty albo psychodietetyka współpracującego z lekarzem. Przy piciu alkoholu pomoże terapeuta uzależnień; porada w publicznej poradni leczenia uzależnień jest bezpłatna i nie wymaga skierowania. Jeśli nie wiesz, kogo wybrać, przeczytaj nasz tekst Psycholog, psychoterapeuta czy psychiatra — do kogo iść?
Kiedy nie czekać na test ani na zwykły termin
Jeśli myślisz o odebraniu sobie życia albo grozi Ci niebezpieczeństwo, nie odkładaj tego. Zadzwoń pod 112. Bezpłatnie i całodobowo możesz porozmawiać pod numerem 800 70 2222 (Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego) lub 116 123 (Kryzysowy Telefon Zaufania). Dzieci i młodzież mogą dzwonić pod 116 111.
Skąd są te testy?
Korzystamy wyłącznie z narzędzi, które wolno bezpłatnie udostępniać: PHQ-9 i GAD-7 (Pfizer, phqscreeners.com), WHO-5 i AUDIT (Światowa Organizacja Zdrowia), ASRS v1.1 (Harvard Medical School i New York University, we współpracy z WHO) oraz SCOFF (Morgan i in., BMJ 1999). Pytania i punktacja są zgodne z oryginałem. Przy każdym teście podajemy źródło i informację o tłumaczeniu.